2
1 ฮันนาห์อธิษฐานว่า
“ใจของข้าพเจ้าชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์!
เขาแห่งพลังของข้าพเจ้าได้รับการชูขึ้นในพระยาห์เวห์
ข้าพเจ้าพูดตอบศัตรูได้อย่างเต็มปาก
เพราะข้าพเจ้าชื่นชมยินดีในความรอดที่พระองค์ประทาน
2 ไม่มีใครบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์เหมือนพระยาห์เวห์
เพราะไม่มีใครนอกจากพระองค์
ไม่มีศิลาใดเหมือนพระเจ้าของเรา
3 “อย่าพูดโอ้อวดไม่หยุด
อย่าให้คำเย่อหยิ่งออกจากปาก
เพราะพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้าผู้รอบรู้
พระองค์ทรงชั่งน้ำหนักการกระทำทั้งหลาย
4 “คันธนูของนักรบผู้เกรียงไกรถูกหัก
แต่คนที่เคยล้มกลับมีกำลังเป็นอาวุธ
5 คนที่เคยอิ่มต้องรับจ้างทำงานเพื่อแลกขนมปัง
แต่คนที่เคยอดอยากกลับอิ่มหนำ
หญิงที่เคยเป็นหมันคลอดลูกถึงเจ็ดคน
ส่วนหญิงที่มีลูกมากกลับอ่อนแรง
6 “พระยาห์เวห์ทรงทำให้ตายและให้มีชีวิต
ทรงนำลงไปยังแดนคนตาย และทรงนำขึ้นมา
7 พระยาห์เวห์ทรงทำให้ยากจนและมั่งมี
ทรงกดให้ต่ำและยกให้สูง
8 ทรงยกคนยากไร้ขึ้นจากฝุ่นดิน
ทรงพยุงคนขัดสนขึ้นจากกองมูลสัตว์
ให้นั่งร่วมกับเหล่าเจ้านาย
และรับบัลลังก์อันรุ่งโรจน์เป็นมรดก
เพราะเสาหลักของแผ่นดินโลกเป็นของพระยาห์เวห์
พระองค์ทรงวางโลกไว้บนเสาเหล่านั้น
9 พระองค์ทรงคุ้มครองย่างเท้าของคนที่เป็นของพระองค์
แต่คนชั่วจะถูกทำให้เงียบในความมืด
เพราะไม่มีใครชนะได้ด้วยกำลังของตน
10 ผู้ที่ต่อสู้กับพระยาห์เวห์จะถูกบดขยี้
พระองค์จะทรงส่งเสียงฟ้าร้องต่อสู้กับพวกเขาจากท้องฟ้า
“พระยาห์เวห์จะทรงพิพากษาจนสุดปลายแผ่นดินโลก
จะประทานกำลังแก่กษัตริย์ของพระองค์
และชูเขาของผู้ที่พระองค์ทรงเจิมขึ้น”
11 เอลคานาห์กลับบ้านที่รามาห์ ส่วนเด็กชายซามูเอลรับใช้พระยาห์เวห์อยู่ต่อหน้าเอลีปุโรหิต
12 บุตรชายของเอลีเป็นคนชั่ว พวกเขาไม่รู้จักพระยาห์เวห์
13 เมื่อชาวอิสราเอลคนใดถวายเครื่องบูชา ปุโรหิตมีธรรมเนียมให้คนรับใช้ถือส้อมสามง่ามเข้ามาขณะกำลังต้มเนื้อ
14 เขาจะแทงส้อมลงในกระทะ กาต้ม หม้อใบใหญ่ หรือหม้ออย่างใดอย่างหนึ่ง เนื้อทุกชิ้นที่ส้อมเกี่ยวขึ้นมา ปุโรหิตจะเอาไว้เอง พวกเขาทำเช่นนี้กับชาวอิสราเอลทุกคนที่มาที่ชิโลห์
15 ยิ่งกว่านั้น ก่อนเผาไขมัน คนรับใช้ของปุโรหิตจะมาบอกผู้ถวายเครื่องบูชาว่า “เอาเนื้อดิบมาให้ปุโรหิตย่าง เขาไม่รับเนื้อต้มจากคุณ”
16 ถ้าคนนั้นตอบว่า “ขอให้เผาไขมันก่อน แล้วค่อยเอาเนื้อไปมากเท่าที่ต้องการ” คนรับใช้จะตอบว่า “ไม่ได้ ต้องให้เดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ให้ ฉันจะใช้กำลังเอาไป”
17 บาปของชายหนุ่มเหล่านั้นร้ายแรงมากในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ เพราะพวกเขาดูหมิ่นเครื่องบูชาของพระยาห์เวห์
18 ส่วนซามูเอล แม้ยังเป็นเด็ก ก็รับใช้ต่อพระยาห์เวห์โดยสวมเอโฟดผ้าลินิน
19 แม่ของเขาตัดเย็บเสื้อคลุมตัวเล็กให้และนำมาให้เขาทุกปี เมื่อนางมากับสามีเพื่อถวายเครื่องบูชาประจำปี
20 เอลีอวยพรเอลคานาห์กับภรรยาว่า “ขอพระยาห์เวห์ประทานลูกหลาน จากหญิงคนนี้แก่ท่านแทนลูกที่นางทูลขอต่อพระยาห์เวห์” แล้วทั้งสองก็กลับบ้าน
21 พระยาห์เวห์ทรงดูแลฮันนาห์ นางตั้งครรภ์และคลอดลูกชายอีกสามคนกับลูกสาวสองคน ส่วนเด็กชายซามูเอลเติบโตขึ้นต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
22 เอลีชรามากแล้ว เขาได้ยินทุกเรื่องที่ลูกชายทำต่อชาวอิสราเอล รวมทั้งเรื่องที่พวกเขาหลับนอนกับหญิงที่รับใช้อยู่ตรงทางเข้าเต็นท์นัดพบ
23 เอลีจึงถามลูก ๆ ว่า “ทำไมพวกเจ้าทำเช่นนี้? พ่อได้ยินเรื่องชั่วที่พวกเจ้าทำจากคนเหล่านี้
24 ลูกเอ๋ย เรื่องที่พ่อได้ยินไม่ดีเลย พวกเจ้าทำให้ประชาชนของพระยาห์เวห์ไม่เชื่อฟังพระองค์
25 ถ้าคนหนึ่งทำบาปต่ออีกคน พระเจ้าจะทรงตัดสินเขา แต่ถ้าคนทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ใครจะช่วยวิงวอนแทนเขาได้?” แต่ลูกชายทั้งสองไม่ฟังพ่อ เพราะพระยาห์เวห์ทรงตั้งพระทัยจะให้พวกเขาตาย
26 ส่วนเด็กชายซามูเอลเติบโตขึ้น และเป็นที่โปรดปรานทั้งต่อพระยาห์เวห์และต่อผู้คน
27 คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาหาเอลีและกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เมื่อบรรพบุรุษของเจ้าอยู่ในอียิปต์เป็นทาสของราชวงศ์ฟาโรห์ เราได้สำแดงตัวแก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าไม่ใช่หรือ?
28 เราเลือกเขาจากทุกเผ่าของอิสราเอลให้เป็นปุโรหิตของเรา ให้ขึ้นไปยังแท่นบูชาของเรา เผาเครื่องหอม และสวมเอโฟดต่อหน้าเรา เราให้เครื่องบูชาทั้งหมดที่ชาวอิสราเอลเผาถวายแก่ครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าไม่ใช่หรือ?
29 แล้วทำไมพวกเจ้าจึงเหยียบย่ำเครื่องบูชาและเครื่องถวายของเราที่เราสั่งให้ถวายในที่ประทับของเรา? ทำไมเจ้าจึงยกย่องลูกชายมากกว่าเรา จนพวกเจ้าอ้วนพีด้วยส่วนที่ดีที่สุดจากเครื่องถวายทั้งหมดของชาวอิสราเอล ผู้เป็นประชากรของเรา?’
30 “ดังนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงตรัสว่า ‘เราเคยกล่าวว่าครอบครัวของเจ้าและครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้าจะรับใช้ต่อหน้าเราตลอดไป’ แต่บัดนี้พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘จะไม่เป็นเช่นนั้น! เพราะเราจะยกย่องผู้ที่ยกย่องเรา ส่วนผู้ที่ดูหมิ่นเราจะถูกสาปแช่ง
31 วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะตัดกำลังเจ้าและกำลังครอบครัวบรรพบุรุษของเจ้า จนไม่มีผู้ใดในครอบครัวเจ้ามีชีวิตถึงวัยชรา
32 เจ้าจะเห็นความทุกข์ที่เกิดแก่ที่ประทับของเรา ท่ามกลางความมั่งคั่งที่เราประทานแก่อิสราเอล จะไม่มีคนชราในครอบครัวเจ้าอีกตลอดไป
33 ส่วนคนของเจ้าที่เราไม่ตัดออกจากแท่นบูชาของเรา จะทำให้เจ้ามองดูจนปวดร้าว และเสียใจอย่างหนัก ลูกหลานทุกคนในครอบครัวเจ้าจะตายเมื่อยังหนุ่ม
34 สิ่งที่จะเกิดแก่โฮฟนีและฟีเนหัส ลูกชายทั้งสองของเจ้า จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า คือทั้งสองจะตายในวันเดียวกัน
35 เราจะตั้งปุโรหิตผู้ซื่อสัตย์ขึ้นเพื่อเรา เขาจะทำตามใจและความประสงค์ของเรา เราจะสร้างครอบครัวของเขาให้มั่นคง และเขาจะรับใช้ต่อหน้าผู้ที่เราเจิมไว้ตลอดไป
36 ทุกคนที่เหลืออยู่ในครอบครัวเจ้าจะมาก้มกราบเขาเพื่อขอเงินสักเหรียญกับขนมปังสักก้อน และพูดว่า ‘โปรดให้ข้าพเจ้าได้ทำหน้าที่ปุโรหิตสักตำแหน่ง เพื่อจะมีขนมปังสักคำกิน’ ” ’