7
1 เมื่อกษัตริย์อาศัยอยู่ในบ้านของตน และพระยาห์เวห์ประทานความสงบจากศัตรูรอบด้านให้ท่านแล้ว
2 กษัตริย์พูดกับนาธันผู้เผยพระวจนะว่า “ข้าอยู่ในบ้านที่สร้างด้วยไม้สนซีดาร์ แต่หีบของพระเจ้ากลับอยู่ภายในม่านกระโจม”
3 นาธันตอบกษัตริย์ว่า “ท่านคิดจะทำอะไรก็ทำเถิด เพราะพระยาห์เวห์สถิตกับท่าน”
4 แต่ในคืนนั้นเอง พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงนาธันว่า
5 “จงไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เจ้าจะสร้างบ้านให้เราอาศัยหรือ?
6 ตั้งแต่วันที่เราพาชาวอิสราเอลขึ้นมาจากอียิปต์จนถึงวันนี้ เราไม่เคยอาศัยในบ้าน แต่เดินทางอยู่ในกระโจมและพลับพลา
7 ตลอดทุกแห่งที่เราเดินทางไปกับชาวอิสราเอลทั้งหมด เราเคยพูดกับผู้ใดจากชนเผ่าอิสราเอลที่เราสั่งให้เลี้ยงดูประชาชนอิสราเอลของเราสักคำไหมว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงไม่สร้างบ้านไม้สนซีดาร์ให้เรา?’ ” ’
8 ฉะนั้นจงบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ “เรานำเจ้ามาจากคอกแกะ ขณะเจ้าเดินตามฝูงแกะ ให้เป็นผู้นำเหนือประชาชนอิสราเอลของเรา
9 เราอยู่กับเจ้าทุกแห่งที่เจ้าไป และกำจัดศัตรูทั้งหมดให้พ้นหน้าเจ้า เราจะทำให้เจ้ามีชื่อเสียงยิ่งใหญ่เทียบเท่าผู้ยิ่งใหญ่บนแผ่นดินโลก
10 เราจะกำหนดที่ให้ประชาชนอิสราเอลของเราและให้พวกเขาหยั่งรากอยู่ที่นั่น เพื่อให้พวกเขาอาศัยอยู่ในที่ของตน ไม่ต้องถูกย้ายไปอีก คนชั่วจะไม่ข่มเหงพวกเขาเหมือนแต่ก่อนอีก
11 และอย่างที่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยที่เราแต่งตั้งผู้วินิจฉัยให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา เราจะให้เจ้าพักจากศัตรูทั้งหมดของเจ้า ยิ่งกว่านั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับเจ้าว่า พระยาห์เวห์จะสร้างวงศ์วานให้เจ้า
12 เมื่อวันเวลาของเจ้าครบแล้วและเจ้านอนหลับไปกับบรรพบุรุษ เราจะตั้งผู้สืบเชื้อสายที่เกิดจากตัวเจ้าเองให้สืบต่อ และจะสถาปนาอาณาจักรของเขา
13 เขาจะสร้างบ้านสำหรับนามของเรา และเราจะสถาปนาบัลลังก์แห่งอาณาจักรของเขาไว้ตลอดไป
14 เราจะเป็นพ่อของเขา และเขาจะเป็นลูกของเรา ถ้าเขาทำผิด เราจะตีสอนเขาด้วยไม้เรียวของมนุษย์และการเฆี่ยนตีจากมนุษย์
15 แต่ความเมตตาของเราจะไม่จากเขาไป เหมือนที่เราถอนความเมตตาจากซาอูล ผู้ที่เราปลดออกไปให้พ้นหน้าเจ้า
16 วงศ์วานและอาณาจักรของเจ้าจะมั่นคงอยู่ต่อหน้าเจ้าตลอดไป บัลลังก์ของเจ้าจะตั้งมั่นตลอดไป” ’ ”
17 นาธันบอกดาวิดทุกถ้อยคำตามนิมิตทั้งหมดนี้
18 กษัตริย์ดาวิดเข้าไปนั่งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วกล่าวว่า “ข้าพระองค์เป็นใครเล่า ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์ และวงศ์วานของข้าพระองค์เป็นอะไร พระองค์จึงทรงพาข้าพระองค์มาถึงขั้นนี้?
19 เรื่องนี้ยังเป็นเรื่องเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระองค์ ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์ยังตรัสถึงวงศ์วานของผู้รับใช้พระองค์ในอนาคตอีกยาวนาน นี่เป็นเรื่องของมนุษย์ด้วยหรือ ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์!
20 ดาวิดจะทูลอะไรต่อพระองค์ได้อีก? พระองค์ทรงรู้จักผู้รับใช้ของพระองค์อยู่แล้ว ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์
21 เพื่อเห็นแก่พระดำรัสของพระองค์ และตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งหมดนี้ให้ผู้รับใช้ของพระองค์รู้
22 ฉะนั้นพระองค์ทรงยิ่งใหญ่ พระยาห์เวห์พระเจ้า ตามทุกสิ่งที่เราได้ยินด้วยหูของเราเอง ไม่มีใครเหมือนพระองค์ และไม่มีพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์
23 มีชนชาติใดในโลกเหมือนประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ที่พระเจ้าทรงไปไถ่ไว้เป็นประชาชนของพระองค์เอง เพื่อสร้างพระนามให้เป็นที่รู้จัก และทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่เพื่อพระองค์กับสิ่งน่าเกรงขามเพื่อแผ่นดินของพระองค์ ต่อหน้าประชาชนของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ออกจากอียิปต์ จากบรรดาชนชาติและพระของพวกเขา?
24 พระองค์ทรงสถาปนาอิสราเอลให้เป็นประชาชนของพระองค์เองตลอดไป และพระองค์ พระยาห์เวห์ ก็ทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา
25 “บัดนี้ พระยาห์เวห์พระเจ้า ขอทรงยืนยันพระดำรัสที่ตรัสถึงผู้รับใช้และวงศ์วานของผู้รับใช้พระองค์ไว้ตลอดไป และทรงทำตามที่ตรัส
26 เพื่อพระนามของพระองค์จะได้รับการยกย่องตลอดไป และคนทั้งหลายจะกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพทรงเป็นพระเจ้าเหนืออิสราเอล และวงศ์วานของดาวิดผู้รับใช้พระองค์จะมั่นคงต่อพระพักตร์พระองค์’
27 เพราะพระองค์ พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าของอิสราเอล ทรงเปิดเผยแก่ผู้รับใช้พระองค์ว่า ‘เราจะสร้างวงศ์วานให้เจ้า’ ผู้รับใช้ของพระองค์จึงกล้าทูลคำวิงวอนนี้ต่อพระองค์
28 “บัดนี้ ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า พระดำรัสของพระองค์เป็นความจริง และพระองค์ทรงสัญญาสิ่งดีนี้แก่ผู้รับใช้พระองค์
29 ขอพระองค์ทรงยินดีประทานพรแก่วงศ์วานของผู้รับใช้พระองค์ ให้ดำรงอยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ตลอดไป เพราะพระองค์ องค์เจ้า พระยาห์เวห์ ได้ตรัสไว้แล้ว ขอให้วงศ์วานผู้รับใช้พระองค์ได้รับพรของพระองค์ตลอดไป”