8
Келидиған җазалар
1 Рәб Пәрвәрдигар маңа мундақ бир ишни көрсәтти; мана, бир севәт язлиқ мевә.
2 Андин У мәндин: Амос, немини көрдуң? — дәп сориди.
Мән: «Бир севәт язлиқ мевини» — дедим.
Пәрвәрдигар маңа: Әнди хәлқим Исраилға завал йәтти; Мән йәнә уларни җазалимай өтүп кәтмәймән, — деди.
3 — Шу күни ордидики қизларниң нахшилири қия-чияларға айлиниду, — дәйду Рәб Пәрвәрдигар; — Җәсәтләр көп болиду; улар җай-җайларда сиртқа ташлиниду. Сүкүт!
4 Буни аңлаңлар, һәй мискинләрни әзгүчиләр,
Зиминдики аҗиз мөминләрни йоқатмақчи болғанлар —
5 «Ашлиғимизни сатмақчи едуқ, йеңи ай қачанму ахирлишар,
Буғдай яймисини ачаттуқ, шабат күни қачан түгәр?» — дәйдиғанлар,
— Шундақла «әфаһ»ни кичик қилип, «шәкәл»ни чоң елип,
Алдамчилиқ үчүн таразини ялған қилғанлар!
6 — Намратларни күмүчкә,
Мискин адәмни бир җүп чоруққа сетивалмақчи болғанлар,
Буғдайни сүпүрүндиси билән қошуп сатмақчи болғанлар!
7 Пәрвәрдигар Яқупниң ғурури билән шундақ қәсәм қилдики,
— Бәрһәқ, Мән һәргиз уларниң қилғанлиридин һеч бирини унтумаймән!
8 Зимин бу ишлардин тәвринип кәтмәмду?
Вә униңда туруватқанларниң һәммиси матәм тутмамду?
У Нил дәриясидәк өрләп кетиду,
У Мисир дәриясидәк өркәшләп, андин чөкүп кетиду.
9 Шу күни шундақ әмәлгә ашурулидуки, — дәйду Рәб Пәрвәрдигар,
— Қуяшни чүштә патқузимән,
Зиминни шу очуқ күндә қараңғулаштуримән.
10 Һейтлириңларни мусибәткә,
Һәммә нахшилириңларни аһ-зарларға айландуриветимән;
Һәммә адәмниң чатриқи үстини бөз рәхт билән ориғузимән,
Һәр бир адәмниң бешида тақирлиқ пәйда қилимән;
Бу матәмни йәккә-йеганә бир оғулниң матимидәк,
Һейтниң ахирини дәрд-әләмлик бир күн қиливетимән.
Сүргүн болуп, Худаниң сөзидин айрилиш
11 Мана, шундақ күнләр келидуки, — дәйду Рәб Пәрвәрдигар,
Зиминға қәһәтчиликни әвәтимән, —
— Нанға болған қәһәтчилик әмәс, яки суға болған чаңқашму әмәс, бәлки Пәрвәрдигарниң сөз-каламини аңлашқа болған қәһәтчиликни әвәтимән.
12 Шуниң билән улар деңиздин деңизға, шималдин шәриққә кезип маңиду,
Улар Пәрвәрдигарниң сөз-каламини издәп уян-буян жүрүп, уни тапалмайду.
13 Шу күни гөзәл қизлар һәм жигитләрму уссузлуқтин һалидин кетиду;
14 Һәм Самарийәниң гунайиниң нами билән қәсәм ичкәнләр,
Йәни «Илаһиңниң тириклиги билән, и Дан», яки «Бәәр-Шебадики илаһий тирик йол билән!» дәп қәсәм ичкәнләр болса —
Улар жиқилиду, орнидин һәргиз қайтидин туралмайду.